Ps. 119 : 23

Ps. 84 : 6

Ps. 48 : 4

Dit is ‘n ou bekende beeld en gelykenis van die suurdeeg. So eenvoudig kom dit uit die mond van Jesus Christus dat dit amper onmoontlik lyk dat daar in so ‘n eenvoudige beeld diepere dinge in verborge kan lê. Nogtans is dit ‘n volmaakte prediking van die Evangelie van genade.

Die groot dinge van genade en vervulling van God se Raadsplan kan nie eenvoudiger gesê word nie.

Ons ken suurdeeg en meel en die vrou wat knie. ‘n Alledaagse verskynsel in ons boerelewe. Die suurdeeg is egter nou nie soos op ander plekke in die Skrif, iets wat die sonde aandui nie - nou is die suurdeeg die werkende krag van die koninkryk van God. Die meel is hier die beeld van die menselewe, meel wat so ‘n belangrike lewensmiddel is. Ons weet hoe die suurdeeg op die meel inwerk. In die nag, as niemand sien of weet nie, dan deursuur dit die meel en gee as dit gebak is, die goeie smaak aan die brood. So is die koninkryk van God - die kragte van hierdie koninkryk werk deur en werk in op die menselewe - dit werk in die verborge deur en vul die ganse menselewe met nuwe hoedanighede. Dit is die bedoeling van hierdie eenvoudige en deursigtige gelykenis. Ons sal die diepte van hierdie gelykenis nie kan uitput nie - veral nie in een preek nie, nogtans wil ons dan probeer om dit aan u bloot te lê in ons swakheid.

En dan moet ons vooraf daaraan dink dat die Here hier ‘n vrou laat optree in die gelykenis. Dit is nogal opvallend. En nou sal u onthou dat net op een ander plek ‘n vrou in ‘n gelykenis optree - die drie gelykenisse in Lukas 15 - die verlore seun, die verlore skaap, die verlore penning. In elkeen van hierdie gelykenisse tree een van die drie persone van die Goddelike Drie-eenheid op. Die Vader wat verlang na die Verlore Seun. Die Herder wat uitsien na die verlore Skaap. Die Vrou wat soek na die verlore penning. God die Vader in sy Vaderlike ontferming, Christus, die goeie Herder in sy opsoekende liefde en die Heilige Gees in sy vroulike en moederlike sorg en tederheid. Sy steek die kers op - soek baie noukeurig.

En nou lyk dit of die optrede van ‘n vrou in hierdie gelykenis nie sonder doel is nie. Ons moet hierop ag gee. Die Heilige Gees is die teerste, moederlikste, die vroulikste in die Drie-enige God. Ons mag die werking van die Drie Persone hier nie skei nie, maar tog voel ‘n mens dan aan dat Christus hier wil nadruk lê op die werking, die arbeid van die Heilige Gees. Die koninkryk is soos suurdeeg wat ‘n vrou neem en in drie mate meel inwerk. Hier werk die Heilige Gees. Wat - dit is nie genoegsaam dat daar suurdeeg is nie - en dat daar meel is nie - maar die twee moet bymekaar gebring word. En kyk nou - dit is die vrou wat die suurdeeg in die meel inwerk. Die suurdeeg - wat sou dit dan wees? Ons het dit netnou genoem: die kragte van die koninkryk van God. Ons kan dit egter ook noem: wedergeboorte, vernuwing, sondebesef, gebed en berou en sondebelydenis. Dit kan wees: Christus en al sy weldade. Dit is die suurdeeg. Maar wat sou Christus vir ons werd wees as Hy buite ons lewe bly, afgeskei van die menslike hart en lewe. Vat ‘n bietjie suurdeeg en sit dit op ‘n bord neer! Daar gebeur niks - absoluut niks. Die kragte bly in die suurdeeg - dit werk nie as dit alleen gelaat word nie. En so bly Christus sonder werking, dit bly alleen, dit beantwoord nie aan die doel as dit nie in aanraking gebring word met die menslike lewe nie. En wie is dit nou anders as die Heilige Gees wat die koninkryk van God in die mens inwerk, inbring. Dat Christus gebore is, gely, gesterwe, opgestaan en opgevaar het is nie genoeg nie. Dit is nie genoeg as daar nie meer as dit gebeur nie. Dant sterf die mens ‘n ewige dood, al staan hy ook langs Christus. Maar Christus moet in die mens ingewerk word, ingedra word, Christus en al sy verdienste. Die suurdeeg moet in die meel ingebring word. Die meel kan dit nie doen nie - dit lê stil en magteloos en roerloos. Die vrou moet dit vat en die werk doen. Dit doen die Heilige Gees. Hy bring suurdeeg en meel bymekaar. Hy maak ons Christus en al sy weldade deelagtig. Dit al is die genadewerk van Christus wat vooraf buite die wete van die sondaar om, plaasvind! Maar dit is nie genoeg dat Christus in die mens ingewerk word nie - die mens self moet vir Christus toeberei, voorberei word. Dink daaraan: dit is meel waarin die suurdeeg ingewerk word. Dit is nie konringkorrels nie! As die suurdeeg in die heel koringkorrels ingegooi word sou dit nie werk nie. Die graan, die korrels, moet gemaal en gebreek word, dit moet met veel sorg voorberei word vir die suurdeeg. En dan eers werk die suurdeeg en meel.

Het u dit verstaan, broeders en susters? Koringkorrels en suurdeeg werk nie op mekaar in nie. Die Evangelie van verlossing en genade kan niks doen in ‘n hart wat nie deur die sonde verslaan is nie - die hart moet gemaal en verbrysel word onder die swaar maalstene van die vrou. Die hart moet ontvanklik gemaak word deur die werking van die Heilige Gees. Die sonde moet gevoel, gesien en bely word. Onverwerkte en ongemaalde korrels - die suurdeeg van God se genade het daar geen deurwerkende krag nie. Die Heilige Gees moet ons oortuig van ons sonde en van die oordeel wat ons verwag. Dan eers! Dan eers! Dit is die voorbereidende werk. Maar algaandeweg is daar vordering. Was ons nie eers die dooie bleek graankorrels nie, ons het niks aangeneem nie, die woorde van genade en waarskuwing het tevergeefs op ons ore geval. Moes ons nie eers gebreek en gemaal en vergruis word nie? Was ons toe nie die meel wat hopeloos, moedeloos en stil gelê het, sonder werking in ons, sonder heiliging van ons lewens. Moes die genade van Christus nie van buite af in ons ingewerk word nie. Daar is die Gees. Ons self het magteloos gestaan. Sonder toedoen van ons hart vind ons die suurdeeg van sondevergifnis en sondebelydenis in ons binneste. Hoe moederlik sorg die Heilige Gees nie vir ons nie. Die meel en suurdeeg gemeng - ek meel - suurdeeg werk. Genade - heerlike genade. Hierby bly dit nie. Die die Heilige Gees laat los nie wat begin is nie. Hy gaan voort met die werk. Daar staan: totdat dit heeltemal gerys is, deursuur is. Die werking van die suurdeeg bly nie tot een plek beperk nie. Dit trek deur - dit deursuur die hele deeg. Hoekom gebeur dit - hoekom is dit so vanselfsprekend dat die hele deeg rys en deursuur word? Dit word hieraan toegeskryf: Die suurdeeg en meel is aan mekaar verwant. Suurdeeg was nog altyd iets wat die huisvrou oorgehou het van die deeg van die vorige dag. Die suurdeeg is dus verwant aan die meel. Daarom gaan suurdeeg en meel in mekaar op, hulle gaan as het ware in mekaar op. Die werking is die vrug, die resultaat van hulle verwantskap of ooreenkoms. Sou mens probeer om silwer met meel te meng - daar sou niks gebeur nie. Die meel word nie silwer nie, en die silwer nie meel nie. En hoe sal ons dit nou toe pas? Die koninkryk van God is verwant aan die menslike hart, wanneer die hart deur die Heilige Gees gemaal en verbrysel is. Soos suurdeeg en meel op mekaar aangewys is - so is ook die Evangelie van verlossing en genade aangelê op die behoefte van die verbryselde sondaarshart. Verwant aan mekaar. Pas by mekaar. En hier staan ons by die vleeswording van die Woord. Die Seun van God het soos ons geword. Hy het aan ons verwant geraak. Hy het gekom in ons natuur, in ons swakheid, onder ons sware skuld. Sien u die genade! Hy het suurdeeg geword omdat ons meel was. Ons was vir God sonder smaak, soos meel in die mond - die Here kon van ons nie geniet nie - die smaak was walglik in sy mond. En omdat ons smakeloos was, daarom kom Hy in ons gestalte, word Hy aan ons verwant, word Hy suurdeeg. Hy word deur die Gees in ons - die smakelose koringmeel ingewerk, en ons het soos goeie brood, smaakvolle brood geword waarvan God geniet. Ons het aan Christus verwant geword - uit genade. En dit vind elke sondaar vroeër of later uit - die verwantskap van Jesus Christus. Lê maar goud of silwer in die meel, die meel neem dit nie op nie. Gee aan die verbryselde sondaar die skatte van hierdie lewe, gee hom die ganse wêreld en hy het daar niks aan nie - dit maak aan hom niks, dit verander hom nie, dit help hom nie. Maar gee Jesus Christus - die suurdeeg vir die meel - Jesus Christus gee antwoord op die diepste vrae en behoeftes van die sondaar. En as Christus in al sy weldade dan deel is van die sondaar, dan bly die krag van Christus , die suurdeeg, nie net beperk tot die hart, die binneste nie, maar die suurdeeg werk deur in die hele persoon, daarvandaan in die gesin en vandaar na die openbare lewe - die drie mate meel word heeltemaal deursuur.

So het dit gegaan in die wêreldgeskiedenis. Die onaansienlike suurdeeg uit Bethelehem het al die volke deursuur in elke terrein van die lewe. En so wil Christus ons deursuur. Ons mag hierdie deursuring nie teëwerk nie. Ons moet soek na die smaak van die suurdeeg - die heerlike smaak van Christus in ons lewe. En ons moet bid - bid dat deursuring voortgaan - voortgaan totdat daar niks in en buite ons is wat nie van die suurdeeg van Christus getuig nie.

Elke aanraking van my hande deur my vingerpunte, moet wees voortwerking van die suurdeeg van Christus. Elke woord van my mond - deursuring met die suurdeeg van Christus. En so dien ek ‘n heerlike doel: Ek help mee uit genade om alles te deursuur die volle drie mate meel, die hele wêreld. Ek verhaas die koms van Christus. Christus kom nie voordat die deeg tenvolle deursuur en gerys het nie.

Christus sê totdat, totdat dit heeltemal gerys het. Daar is dus ‘n grens aan die deurwerkende krag van die suurdeeg. As die deeg gerys het en die aangename smaak het. En dit staan vas - as die suurdeeg eers in die deeg is dan kan dit nie anders nie - die suurdeeg werk deur na daardie totdat, daardie oomblik van algehele deursuring. Nou op hierdie oomblik vind die proses plaas - die deursuring van die krag van die koninkryk van die hemele. Netnou is die deeg gereed. En u sal miskien sê u sien so min daarvan - in die wêreld lyk dit meer na agteruitgang as vooruitgang. Oorlog, haat, ellende, nood. Is dit nie deursuring van die koninkryk van Christus?

In die maatskaplike lewe werk die beginsel van Christus al vir die 20 eeue deur - en kyk hoe lyk dit - is dit deursuring. En in ons eie kerk en volk en gemeente - Sondag vir Sondag die Woord en die Evangelie wat verkondig word - en waar is die deursuring? Hoe lyk dit in ons huise? Hoe sukkel ons met die kerkbesoek? Waar is die vrees en eerbied vir Gods Woord? Die kerke loop leeg - is dit deursuring? En ook by en in onsself. Ons glo die suurdeeg werk in ons - hoe lank nou al? Wat is daar in ons hart? Wat is daar in ons lewe? Waar is die vooruitgang? Die suurdeeg van die verlossing wat ons deursuur tot in ons vingerpunte en ons tongpunte. Ou sondes kom maar weer en weer. Daar duik elkers nuwes op. Ons is lusteloos en sonder ywer. En tog - die suurdeeg is aan werk - in die verborge donkerte binne die deeg daar doen dit die werk. Ons sien nie, hoor niks, weet van niks en tog gaan die deursuring voort. Toets dit aan u eie lewe. Daar is tog groei. U is nie dieselfde as tien-twintig jaar gelede nie - die Gees hou aan met werk. Daar is tog verandering en vernuwing. Alles vind plaas sonder dat ons dien en weet. En in die lewe daarbuite. Nouja, ons lewe is maar God se raadsplan. Ons wil die voleinding sien, ons wil vordering sien. Maar God werk op sy tempo, op sy tyd. Hy werk volgens sy plan, stil en verborge deur na die voleinding van sy werk totdat die geheel deursuur is. Die Here vra van ons vertroue, vertroue in sy werk, in sy weë. Vertroue dat Christus se woord waar is: Dit hou aan totdat die geheel deursuur is. Dan weet ek ook: Ek hoef in my swakheid nie te vrees nie. Al gaan dit stadig en al is ek dikwels moedeloos - tog is God met my besig. Dit staan vas: Geen mag ter wêreld kan weer die meel en die suurdeeg van mekaar skei nie as dit eers gemeng is nie. Geen mag ter wêreld kan die genade uit my hart neem as die genade eers daar sy intrek geneem het. God breek nie sy werk af nie. En aan die voleinding en by my sterwe sal God die smaak van goeddeursuurde, goedgeryste brood in sy mond neem. Nie meer meel nie, maar goeie brood, deur Christus, die goeie suurdeeg.

Amen!