Ps. 119 : 12

Ps. 40 : 6

Ps. 16 : 1

By elke oujaarsdag en elke nuwejaarsdag staan die meeste mense verleë. Iets gebeur met hulle, maar hulle kan die diepte nie peil nie. Wat die meeste mense met hulle verleentheid doen, is ‘n ou film. Maar wat God se kinders MOET doen met die verleentheid is ‘n totaal ander saak. Hulle verleentheid moet ingly in die bane van God se Woord, en DAAR word hulle verleentheid - geloofsvertroue EN geloofsopenbaringe. Ja ons staan verleë met ons tyd. Wêreldspanning. Lewensnood. Vredesprobleme. Sal die grens episode tussen Idië en Sjina oorlog bring? Hoe hoog sal die donker kolos in Afrika opstaan. Maar ook : hoe sal dit met my kinders gaan, met my gesondheid en krankheid - sal daar oorwinninge geboekstaaf word vir God se koninkryk in die voorste linies van evangelisasie en sending? Sal die geloofsworsteling swaarder word en sal my ou mens sterwe, al meer sterwe? Aan DIE BEGIN staan ons verleë - wat sal die einde wees. Maar . . . aan die begin, ook die begin van 1960, aan die begin van die volgende 10 jaar - staan God. Hy, ons God deur Jesus Christus vra nie: Wat, Hoe, Waarom, Wanneer, nie. Hy ken aan die begin die einde, - nee, meer nog, dieper nog. Van die begin af VERKONDIG, VERKONDIG Hy die einde, en van voortyd af, wat nog nie bestaan nie. Hy sê : My raad sal bestaan en al wat My behaag sal EK doen. En daarom wil ons u, u met u baie vrae en min antwoorde vertroos uit God se Woord.

God staan aan die begin. En ons teksverse spreek duidelik van twee dinge; WAT HY VERKONDIG EN WAT HY DOEN. Ons teksverse begin met ‘n klein, magtige woordjie : EK. EK IS GOD. Op die man af broeder en suster, wat staan in ons daelikse en menslike teksverse voorop? Wat het eerste gestaan in die oujaar? Ons! Ons! Ons! Ons met ons wense, node, berekeninge en ons PRAAT van God en oor Hom en oor die hulp wat Hy gee, maar Hy kom agterna, later. Ons, eers ons en dan Hy. Maar God staan eerste - altyd eerste. Hy begin met 1960. Ons behoort ons te skaam, diep te skaam, dat ons 1960 ook weer met onsself begin het, en nie met Hom en met sy genade nie. ONTFERM, O GOD, ONTFERM U TOG OOR MY. God staan ook eerste in hierdie nuwe jaar - ons hoef geen tree te gee sonder Hom nie. Hy het ons gedra van die moederskoot af, gedra in sy verbond en genade. Maar - wat van die onsekere toekoms. Laat ons verder luister, luister wat die Goddelike EK sê: Ek wat van die begin af verkondig die einde. Vergelyk DIT met U en my vermoë en staan dan verleë voor soveel, soveel majesteit. Kan ons op hierdie dag sê wat die einde sal wees van dag en week en jaar? Wie sal by sy lessenaar gaan sit en die volkere program en gebeure punt vir punt uitskrywe? Wie sal planne maak vir oujaarsdag 1960 en sê: ek sal seker daar wees? Ja, die mens, 1960 se mens kan baie doen. Sal ook baie doen dat die ONS, DIE EENVOUDIGES, verbyster. Maar watter mens kan die sluier maar net effens lig. Ons staan verleë met môre en netnou en oujaarsdag - daar is net EEN. EEN wat die antwoord weet, en antwoord gee. Die Een is EK, sê God. Ek is aan die begin, maar nie as die groot onsekere wat pateties moet afwag wat daar sal gebeur en min of meer hulpeloos die toekoms inkyk nie. Maar Hy is die magtige Koning van die eeue. DIE KONING wat aan die begin die einde verkondig. Wat deur niks verras word, wat alles weet, wat die dae laat voortkom uit sy hande soos ‘n ketting. Maar waarom praat die Here eers hier van verkondig. Waarom word die boodskap oor die toekoms so sterk beklemtoon. Hierom, eenvoudig, heerlik, hierom: dat Israel sal weet dat dit nie iets vreemds is wat met hulle gebeur nie. Asof hulle onverhoeds die nag ingedryf is sonder verlossing en uitsig. Hy het gewaarsku en weer gewaarsku dat die toekoms swart sou wees van donkerheid en nie ‘n enkele nood kan hierdie volk as iets onverwags oorval nie. Maar dieselfde God het ook van die begin, sy beproefde kinders vertroos met die belofte dat Hy hulle nie sal verlaat en vergeet nie. Jesaja noem eeue vantevore die name van Sirus en Babel. Hulle word deur God verkondig van die begin af sodat as hulle toeslaan die volk sal weet - God het dit verkondig en die God sal ook uitred soos Hy daarby verkondig het. En vir ons geld dit ook. Ook vir ons verkondig Hy die afloop. Nee - Hy gee nie op 1 Januarie ons ‘n beknopte oorsig van die gebeure van 1960 nie. En tog laat Hy ons nie onkundig oor hierdie jaar en alle ander tye wat voor lê nie. As die mens groot word, die wêreld in hulle oorlogsugtigheid rammel en die mens se plan die aarde en die maan omsirkel, dan mag ons nie terugsak, en verjammerend in ons vrees wegkruip nie. Nee - God sê : Van die begin verkondig Ek die einde. Nee - Christus sê : Het Ek dit nie vir julle gesê nie. Nee - die groot einde van die dinge is aanstaande : God het dit verkondig: Christus kom, die Nuwe Jerusalem kom. Die donkerte kom nieteenstaande vae liggies en groot verligting. En deur die donkerte breek Christus in sy verskyning : heerlik, heerlik, heerlik. Sien u aan die begin van die nuwejaar met heilige heimwee uit na die groot einde, die einde wat aan ons verkondig is. Maar in die verkondiging lê nog iets meer opgesluit. As Hy VERKONDIG dan WEET Hy ook wat elke oomblik sal bring. Die hele jaar 1960 lê vir ons alleen maar soos ‘n saadkorrel en ons weet nie wat daaruit sal opskiet nie, maar onse God sien elke ontkieming, elke uitgroei en rypwording. Hy verkondig nie net nie, maar weet, ken, deurgrond ook waarom dit ‘n doring, of ‘n blomkelk sal wees. Elke bloeisel, elke tak van alle gebeurtenisse ken Hy en Hy weet van die stormwind wat die boom sal skud, en van die geseënde reëns wat die aarde sal deurdrenk. Hy wat aan die begin staan ken die einde . . . en alles, alles wat tussenin lê. Begin ons die jaar ook so met diepe ontsag vir Hom wat alles weet en is daar by ons dankbare aanbidding van die alleswetende God. Ja seker - ons moet planne maak en agendas optrek, ons moet voorsorg maak en versigtig wees, maar die vraag is of ons dit alles doen in die ootmoedige besef dat die Here alleen alles weet en dat Hy die Enigste is wat die afloop helder en duidelik sien. Ag - in ons tyd waarin die mens groot dink, doen, lewe, ontbreek aan ons soveel DEEMOED. DIE BESEF VAN ONS EIE KLEINHEID IS SOEK, terwyl dit ons pas, nederig pas om diep neer te buig voor Hom wat op die troon sit en wie se oë die hele aarde en alle tye deurwandel. Hy ken die einde en ONS? Ons wag daarop. Loof God omdat Hy groot is. Maar as ons God loof moet daar in ons lofprysing ook kinderlike vertroue aanwesig wees. En hierdie vertroue word nog sterker as ons nou-nou sal sien dat Hy nie alleen die Weter, maar ook die Werker van alle gebeure is. En nou moet ons kinderlik weet en vertrou dat ons ook in hierdie nuwejaar nie te doen het met ‘n onwetende God nie, maar met ‘n wetende God voor wie se Vaderoog niks verborge is nie - niks, niks nie. Nie ‘n vreugde wat kom nie, nie die smart wat U sal tref nie, nie ‘n lewe wat Hy gee nie - ook nie ‘n sterwe as Hy dit wil nie. God weet dit - Hy alleen. Is U daarmee tevrede? Gelowig tevrede? Laat U dit alles in sy hand of probeer u om u lot en lewe in u eie hande te neem? Dink u miskien om die Here behulpsaam te wees in sy versorging oor u? Moet u nie misgis nie. Hy oorspan met sy Vaderlike en Goddelike oë u hele lewe en u MOET, u MOET tot Hom bid en aan Hom u nood bekend maak - maar u vertel Hom niks nuuts nie. Hom wat van die begin af verkondig die einde. U Hemelse Vader weet dit - maar laat Hom dit ook kinderlik weet. En so gaan ek met ope, kinderlike, blye oë die toekoms in. Want my Vader weet dit - Hy wat van die begin af die einde verkondig. Dan het ONS nie nodig om die toekoms te ken nie. DIT hoef ONS nie te weet nie, as ons maar weet dat ons die eiendom van Christus is. Dan weet ek niks van 1960 nie, en ek weet niks wat daarin met my sal gebeur nie - maar MY Vader in Christus weet - MY VADER - - genoeg. Heerlik genoeg. Kom maar 1960. Maar, Hy wat aan die begin staan sê nog meer. Dit is Hy wat nie net die einde en alles wat tussenin lê verkondig, sien en weet nie - MAAR - Hy is ook die groot en magtige Werker van alle gebeure wat met sy werking, sy groot en omvattende plan uitvoer. Hy sê : My raad sal bestaan en al wat MY behaag, sal EK doen. Kostelike, troosryke uitspraak. Want as God hier van sy raad praat, dan verkondig dit dat God volgens ‘n ewige vasgestelde plan werk. En die plan is die toonbeeld van sy goedheid en geregtigheid, sy wysheid en waarheid. Hoe kan dit anders. Elke denkende mens werk volgens plan en elke bouer bou volgens vasgestelde plan. SAL GOD DIT NIE VOLMAAK EN HEILIG DOEN NIE - Hy die heilige en volmaakte Kunstenaar en Bouheer. Agter alles, alles van sy dade lê daar sy raad. Hierdie vasstaande, onwrikbare, volmaakte raad beheers ook 1960. Elke dag is daar arbeiders in die vervulling van sy raadsplan, van sy besluit, en die besluit is soos dit God behaag. Soos Hy dit wil. In sy plan het hy dus ‘n Goddelike behae wat Hom bevredig, waarin Hy Hom verbly. Nooit, let tog daarop, nooit doen God iets, ook nie in hierdie jaarwentelinig nie, wat Hom nie aanstaan, wat Hom nie behaag nie. Nee - Hy is geen despoot wat weerbarstig losruk op alles omdat Hy wil nie. Hy is die heilige en volsalige God wat in sy plan, sy raad, sy besluite, sy behae skep, omdat sy Goddelike selfliefde niks anders kan begeer as die verheerliking van sy heilige Naam nie. So is dit dan. En nou kom die vrae. Moeilike vrae en moeilike antwoorde - maar sê, waar is daar ryker troos as hier. God se raad - ja, en wat Hy behaag - ja. Maar waarmee sal 1960 vol wees anders as met die volkere se dade en verantwoordelikhede? ONS dade, werk, denke en wat nog meer. Wat sal ons sê? God se raad bedoel nie dat ons niks doen nie en sy behae vernietig nie ons verantwoordelikheid nie. Ons moeilikheid is - ons plaas wat ons wil en wat ons doen langs God se wil en sy raad. Dit mag nie, kan nie. Langs God is niks en niemand te sitte nie. Nee - Hy staan bokant ons, oorkoepel met sy raad en welbehae ons klein daad en doen en denke. In die ontsaglike tentdoek van sy raad is daar plek vir alles wat die mens doen. Rusland word sterk - die Gog en die Magog loer oor die oosterkim, die ruimtes raak verower, ek werk en spit en skoffel - maar God het gespreek, GOD laat dit kom, GOD het dit voorberei. Dit verkondig Gods Woord aan ONS van 1960. Hulle dink, woel, worstel, diplomaseer, oorweeg kanse - maar die grote God sê kalm uit die hoogte: MY raad sal bestaan en al wat MY behaag doen EK. So word die gelowige se kwellinge stil. Sal u, u wil deurvoer? Sal die grotes van die wêreld dit doen? God sê : Ek het my program vir hierdie jaar - ook met .......................... EN met u en my - dag vir dag - klaar. Maar dit onthef ons nie van ons roeping nie. Ons staan almal in sy diens. En rekenskap sal Hy vra. Hy wat alles weet. Maar deur al die werk om ons heen, voltooi die almagtige sy wêreldplan en bereik Hy sy doel op sy tyd. Ek sal doen wat My behaag. En nou moet ons eintlik ons koerant lees met hierdie verse van Jesaja langs ons. Want in die wêreld lyk dit anders. Dis nie God wat sy besluit uitvoer nie, maar die mense wat hulle planne deurvoer. Met hoeveel vrae sit ons opgeskeep? Hoe kom ek by die dinge wat so lyk en wat ek sien, verby? SO: laat ons teksverse in 1960 in u hart heerskappy voer - gelowig en kinderlik. Hy doen nou en elke dag wat Hom behaag. Hy volvoer sy plan. Sy koninkryk kom. Sy kerk word bymekaar gemaak. Die jare en die eeue (as daar nog eeue oorbly) rol voort na die groot einde toe. Volgens God se heilige wêreldplan. Niks keer sy besluite. Troos dit u? Of skrik u? Troos put ek alleen as die soewereine, ewige God MY Vader is in Jesus Christus. Ons rus alleen in sy raadsbesluit en welbehae as ons ware kennis het van ons versoening met God deur die verdienste van Christus. Ja - ons het dikwels oor God baie te sê en sy Naam word baie genoem - maar al te dikwels is dit ‘n oppervlakkige sondige geklets omdat die eenvoudige diepte ontbreek - hierdie eenvoudige diepte waarop ek in hierdie jaar ook gedurig moet antwoord: Is God MY Vader? Is ek sy kind? Is Christus my Verlosser? Is ek SY eiendom? EN solank as wat ek hierop nie antwoord - of gemaakvroom antwoord: ek weet nog nie, dit is verwaand om dit te weet, - solank is daar vir my min troos, nog minder rus. Dan verdrink ek my op nuwejaar om te vergeet wat moontlik wag. Dan is daar OP my onheilige skrik, al weet ek dit nie. Maar andersom - as ek weet dat ek met liggaam en siel nie aan myself behoort nie, maar aan my getroue Saligmaker Jesus Christus - dan lê 1960 voor my en ek sit die eerste treë op die donker pad met gelowige gerustheid. SY raad staan vas. SY verkiesing onberoulik. In my ellendige lewe voltooi Hy Sy raadsbesluite. Wie, wie, wie - so juig my hart, sal my ruk uit God se raad en uit sy welbehae. Ek is in die hande van DIE GOD wat van die begin af verkondig die einde. En die einde is nie vir ons verborge nie. 1960 is ‘n stap nader aan die grote - grote dag: Christus op die wolke - die einde soos onse God dit van die begin af verkondig het.

AMEN.