Kyk, Hy kom met die wolke!

(Voorbereidingsdiens)

Lees: Daniël 7 : 9 - 28

Teks: Openbaring 1 : 56 - 58

Sing: Ps. 107 : 1

Ps. 102 : 11, 12 (Ps. 86)

Ps. 73 : 10

Met die voorbereiding word daar gewoonlik navraag gedoen na ons selfondersoek en skuldbelydenis en sondebesef. Die sondebesef sirkel dan gewoonlik rondom daelikse sondes wat ons met hart en hande doen. Maar ons kan ons ook ernstig besondig met kleingeloof en geloofsverwildering, met ‘n ongeloofsuitkyk op gebeure en dinge, met ongeloofstaal en met geen geloofsvergesig en visie nie. Want, sien u, broeder en suster ons leef in ‘n benouende tyd wat ook ernstige geloofsvrae omhoog laat rys. Al lyk dit nie na ‘n benouende tyd nie - tog - wat wag, wat staan voor die deur? Wat is die einde van dit waarmee nou begin is? Watter geweldige kragte toets mekaar nie in ons tyd nie? Nie net magtige teen magtige nie, maar ook die verstand en ontwikkeling van die mens teen die ruimtes van God bokant ons. Het u nie ookal gevra, hoe kan God dit toelaat nie? Verrys daar nie ook voor u oë ‘n tweede toring van Babel nie, ‘n onheilige opklimme na God. En is dit vir u snaaks dat die begin juis plaasvind by die Godlose en Godignorerende Rusland.

Alle onheiligheid se kenmerk is juis ‘n daging van God, ‘n verheffing om soos God te wees totdat die verheffing nie meer sateliet sal wees nie, maar mens. Die Antichris. Sal dit vir u snaaks wees as die mens wat die ruimtes verower en die maan en sterre, wat God alleen tot dusver van naby gesien het, van naby sien, dat hy naderhand gaan dink: Ek is God?

Ons beleef angsvolle tye. En dit is geskiedenis. ‘n Draaikolk van gebeurtenisse waarin ons meegesuig word en verdwarrel word. Hoe staan dit met ons geloof in hierdie verwarrende tyd? Het ons ‘n geloofstandpunt, ‘n vaste punt vanwaar ons die dinge gelowig beskou, of wentel ons saam met dié verbysterende dinge rond sonder vastigheid. En wat moet ons vir u sê in hierdie nood en warreling? Ek sou dit nie weet, as dit nie in die Skrif gesê word nie. Die Skrif praat ook van hierdie nood en gaos en verwarrende gebeure maar sê dadelik daarby: Christus kom in die gaos en verwarring. Kyk, Hy kom met die wolke. En in sy koms bemerk ons drie dinge:

1) Die loflied van die kerk.

2) Die rouklag van die wêreld.

3) Die bemoediging van God.

Het u die lofsang in ons teksvers gehoor: Aan Hom wat ons liefgehad het en ons van ons sondes gewas het in sy bloed en ons gemaak het konings en priesters vir sy God en Vader, aan Hom die heerlikheid en die krag tot in alle ewigheid. Amen.

Ek kan my voorstel dat u in u hart spreek: Só ‘n Lofsang is in ons tyd onvanpas. Ons moet dit bewaar vir beter tye as die krag en heerlikheid van God geopenbaar word in sy koms. Maar nou het ons te doen met swaar tye, met die krag en heerlikheid van die mens. Dit lyk of God geen krag en geen heerlikheid het nie. Maar as (u) hierdie wrewel ooit omhoogrys in u binneste, dan moet u ook eers let op die skrywer hiervan. Hy noem homself: Ek Johannes, julle broeder en deelgenoot in die verdrukking - ‘n banneling op Patmos ter wille van Jesus Christus. Vir hom was dit behalwe gaos en verwarring, ook nog verdrukking. Ons voel dit nog nie aan ons lyf nie - hy wel. En hy spreek nie vanaf ‘n hoë troon nie, maar uit die naamlose ellende van sy bannelingskap en ouderdom en menslike verdrukking. En wat gaan hy nou tot vertroosting van die sewe gemeentes van Asië sê? Hy gaan praat oor Hom wat ons liefgehad het. Eintlik staan dit mooier in die Grieks. Sy liefde waarmee Hy ons liefgehad het, is nie ‘n rykdom uit die verre verlede nie, maar daar staan, Hy wat ons lief het. Toe en nou in ‘n ewigdurende hede. Hy bewys sy liefde ook nou in hierdie tyd van verwarring en nood en vrae. Miskien kan mens ophaal dat daar in alle geval nie baie van sy liefde blyk nie. Die omstandighede is só anders. En tog as hy ons lief het en vrygekoop het, het, het, dan beteken dit tog dat ons vandag vry is. Ons is bevrydes. Christus koop nie net vry van sondes nie, maar ook van alle gevolge van die sonde naamlik verwarring en gaos en verdrukking. Johannes juig: In Hom is ons vry. Vry van alle verwarring ook wat die satelliete en wat nog meer bring. Vry - en dit sê die man wat verklik gebonde is in die tasbare kettings van die ballingskap. Ons is vry, sê Johannes - en die ander, hulle is die gevangenes wat hulle selfs die vryheid van die hemelruim toereken. Daarom sê Johannes : moenie julle misgis nie. Net hulle is vry wat deur die Seun vrygemaak is. Die groot verwarring en gevangenis van hierdie lewe is die sonde. Alleen hy is werklik vry wat van die sondebande vry is. Hierdie vryheid word deur geen sondebande beroof nie. Wie is dus die vryes in hierdie wêreld? Die ruimteveroweraars, die atoombombesitters, hulle wat die Christus vrylik vervolg? Nee! Maar hulle, net hulle wat deur die bloed van Christus vrygekoop is. Vry! En in die ware Christelike vryheid is daar ook nog ‘n verheffing, ‘n meerdere genade, en ons gemaak het konings en profete. Konings! Wie regeer daar in die wêreld? As mens op die gebeure en omstandighede let, sê ons die grotes van hierdie wêreld en wat Johannes betref: die keiser en sy ryksgenote. Van ‘n magsposisie in hierdie wêreld is niemand skynbaar verder verwyder as die kerk van Christus nie. En tog. Christus maak nie net los en vry nie, maar herstel ons in die oorspronklike glorie. Wie was koning van hierdie aarde ná die skepping: die mens natuurlik. Christus maak hom dit weer. Ons is konings. Ons regeer. Ons gee stuur en koers aan hierdie wêreld? Hoe benader u die gaos en verwarring en verdrukking in ons tyd? Hoe staan u teenoor al die vrae en vrees van die hemelruimverowering? Soos ‘n koning. Waardig, onbevrees, wetende ons is ook Konings oor al hierdie gebeure. En ons koningskap is verbonde aan ons priesterskap. Ons koningsregering is nie iets van brute geweld nie, tewens ons is Konings én Priesters en ons regeer op ‘n eienaardige manier - ons verbrand en verteer onsself in ware dankbaarheid voor God ter wille van Jesus Christus. Daar styg wierookgeure voor God op van mense wat verbrand word op die altaar van dankbaarheid en dié geure seën die hele lewe. Hulle regerende koningskap bestaan dus in die offerhande van hart en lewe. Hulle sit aan sy regterhand - ewige regeerders en hulle regering bring nie dood en verwoesting nie, want as priesters seën hulle God en die naaste. En dit is juis die geloof wat ons kort kom. Dis geloof dat ons regeer in hierdie wêreld en nie, regeer word nie. Wie regeer? Nie die man wat dekrete en verbanninge en afsettinge uitvaardig nie, nie die maghebber vir wie die mense sidder nie. Maar die man, wat niks kan uitvaardig nie en net bevele ontvang, wat selfs moet swig voor die geweld, maar wat nog kan vashou. Ek regeer met Christus. Ek is ‘n gekroonde van God. En so hang alles daarvan af of u te midde van alle snel gebeure en verskrikkinge en vrae, nog u eie grootheid en glorie ken en of u nog weet wat u in Christus besit. Wie is voor God vry? Wie raak nie verwar nie, wie sit nie in kettings en bande nie. Dit is u wat in Jesus Christus glo. Vry is hy wat nie die sonde doen nie. Konings is nie hulle wat op die troon sit en ‘n hofhouding daarop nahou en leërs aanvoer nie, maar hy wat deur Jesus Christus weer op sy oorspronklike plek kom en teruggeplaas word. Hy wat in die Naam van God oor alle dinge regeer, maar nie om homself te laat skitter nie, maar om hom ter wille van God te verteer en te verbrand as priester. Ons is vrygemaak. Ons ís konings en priesters. Maar Christus het ook nog werk vir die toekoms. Aan Hom die heerlikheid en die krag tot in alle ewigheid. Geen wens, geen seënbede, geen verwagting nie. Dit is werklikheid. Hy het die heerlikheid en krag tot in ewigheid. En nou sien ons Johannes deur die geloof triomfeer en die gemeente ophef bokant die verwarring van die oomblik. Die keiser wat hom op Patmos geplaas, het krag vandag. Net nóú. Maar Christus het krag tot in ewigheid. Hulle wat nou verwarring en gaos en vrees skep en inboesem het groot krag - nou en miskien nog môre. Maar Christus het krag tot in ewigheid. Waarom beef u, kruip u beteuterd weg in die hoeke van hierdie wêreld. Miskien kan u antwoord: Ons sien van Christus se krag en glorie eintlik tog niks nie. Wat ons daeliks moet eet soos bitter brood is die krag en die glorie van die grotes. Is die nie maar dweepsiekheid om te sê: Christus het heerlikheid en krag tot in ewigheid nie? As dit só is moet ons tog die krag agterkom en moet Christus dit laat geld in hierdie lewe - nou. Nou ja - sê Johannes - kyk Hy kom met die wolke. Dáár kom Hy aan op sy wolkewa. Daar om die wolkewa skyn en skitter sy krag en heerlikheid. Sien u Hom in sy majesteit. En dit is weer ons sonde. Ons kyk deesdae baie op - wolke toe. Maar ons oë soek daar die verganklike sirkelinge van mensewerk - en ons skrik en sidder, maar ons sien nie meer en kyk nie meer op om te sien : Christus op sy wolkewa. Ons verplaas Christus se wolkewa tot die laate dag, maar Johannes herinner ons Christus se woord voor die Sanhedrin: Van nou af sal julle die Seun van die mens sien kom op die wolke. Dis is nie iets in die verre verskiet nie, maar dit is nou. Kyk, daar kom Hy. Nee, u moet nie op soek na sy wolkewa die lug in kyk nie. In die Bybel word die see ‘n simbool van die deienende, beweeglike, onrustige, volkerelewe. En die onweerswolke is die aanduiding van benouende, gaotiese kragte - hulle beeld die spanning en gisting in die wêreld af - die botsing van die wêreldkragte. Lees nou weer: Kyk - kyk - nie kyk eendag nie - kyk nou - Hy kom met die wolke. Hy ry op sy wa - kyk hoe beweeg die wolkewa - Kyk hoe kom Hy aangery op die wêreldstorms, oorloë, krisisse, satelietbedrywigheid, vuurpylproewe, atoombompaddastoele, kyk, kyk hoe sit Hy bo-op die wolke - kalm, rustig in sy krag en heerliheid. Wat ons sien en beleef en in die koerante van lees: dit is Christus se wolkewa. Hy kom, Hy kom. Nee, daarmee is ons benouenis en verwarring en vrae nie weg nie : romdom Hom is wolke en donkerheid en dit verskrik ons en niemand druf dit waag om te sê, agter die wolke skyn die son nie. Maar die geloof sê: In alles wat ons verwar en verskrik kom Christus aangery op sy oorwinningstog. Alles is verlossingstekens en die tekens dat alles veilig in tuig en leisels vasgelê is. Wie ry op ‘n rytuig sonder stuur. So kom Christus op die wolkewa - sy verskriklike wolkewa, maar Hy het beheer, die stuurstang, die leisels en stuur dit na die Godsbeplande en gewisse einde. En dit maak dit vir ons anders. Al lyk dit so dwaas en onmoontlik dat dit alles kan diensbaar wees aan ons uiteindelike verlossing - tog is dit waar. Ons sien Hom nooit jaag met sy donderende wa van wolke en sy vurige perde van wolkkolomme nie. Christus in sy krag én in sy heerlikheid. Ons en ek het geen woorde om uit te druk wat alles in die wêreld aangaan, maar dit weet ek - in al die donkerhede en verwarring is Christus. En as ons dit só sien dan verdwyn die sonde van ons kleingeloof en selfs ongeloof en sing ons die loflied van ons teksverse soos weergegee in ‘n psalmvers: Geloof sy God: Hy het ons vrygemaak; die woedende ondier het ons nie gemaak. God het die dodelike sprong gestuit en ons nie oorgelewer tot ‘n buit. Dus loof ons God: Hy het ons vrygemaak. En nou omdat die kerk Hom in die geloof reeds sien kom, word haar angs en verwarring omgeskep in ‘n blye lied, ‘n lied wat ons ook sal sing in nog veel donkerder tye. Maar - elke oog sal Hom sien - ook hulle wat Hom deursteek het. Die kerk sien Hom vandag reeds soos wat Hy aangery kom op die wêreldstorm na die einde toe. Die wêreld sien Hom nog nie. Hulle sien net die wolke, maar nie vir Christus wat van die wolke sy wa maak nie. Maar hulle sal Hom sien, ook dié wat Hom deursteek het. Hierdie is ‘n woord van die profeet Sagaria wat Johannes twee maal aanhaal. Die eerste keer in sy evangelie van die Goeie Vrydag waarin hy vertel van ‘n soldaat wat Christus deursteek met ‘n spies. Dit was dan waarvan Sagaria gespreek het - hulle sal sien in wie hulle gesteek het. Nou kom die dag van bekering en rouklag by baie van Israel. Hulle het gesien in wie hulle gesteek het - én hulle bekeer. By Christus se wederkoms skryf Johannes weer die woord van Sagaria. Dan is dit baie anders. Weer ‘n rouklag omdat hulle Hom deursteek het, maar nie van bekering nie, maar van afgrysing, ontsetting. Bekeringstyd verby. Genadetyd verby. Christus is nie net deur een soldaat deursteek nie - maar eeue deur deursteek hulle Hom. Elkeen wat by Hom verbygaan sonder bekering, elkeen wat soek om sy kerk uit te roei, elkeen wat Hom tot swye wil bring deur sy diensknegte die mond te snoer. Maar nou weet hulle wat hulle doen en daar klink nou nie op : Vergeef hulle want hulle weet nie, wat hulle doen nie. En hulle sal Hom sien wat hulle deursteek het en hulle sal oor Hom rou bedryf - maar dit sal die rou van die wanhoop wees en daar kom geen daeraad van nuwe genade nie. Te laat - te laat. Ons sien Christus nou al en sal Hom in die geloof bly sien - hulle sal Hom eers dan sien. Verskriklik sien sal dit wees vir hulle wat Hom dan eers sien en nie nou al nie. En of dit waar is. Ja - ja sê God. Amen - sê die kerk van Christus. Ja - Amen. Ja - waaragtig - dit sal gebeur - dit is waar. En wat is nou die waarborg van dit alles. Waarom staan dit so onwrikbaar vas? Wel - God sê: Ek is die Alfa en die Omega, die A en die Z, die begin en die einde, wat is en wat was en wat kom. Wat die mense begin dit voltooi hulle nie. Hulle begin by A en sê somtyds B, maar by Z kom hulle nooit. Mense maak ook geskiedenis, doen groot dinge en wonders, maar hulle wat dit vandag doen is nie dieselfde as die van gister nie. Hy wat is, kan nooit sê dat Hy was en hy kan nie waarborg; Ek kom nie. Mense omspan nie verlede, hede en toekoms nie. Maar God is die A - ook by die Z. Ek is die God van die eerste, eerste dag, maar op die laaste dag is daar geen ander as Ek nie. Ek omspan alle eeue en daarom is dit net My werk wat voortgaan. Ag ja, laat die mense speel met bommetjies en blink maantjies en eie sterretjies - Ek sit van ewigheid tot ewigheid bokant die ruimte waar die mens só om worstel en bokant die tyd waarin die grootstes versink. Die Almagtige - die Almagtige - ons Vader in Christus. Is ons nie skaam oor ons vrees en kleingeloof en verwarring nie? Sien u nie dat alles sonde is nie? Is u bang vir al die raaiselagtige en stormwolke - weet tog dat Christus daarop ry om uit altyd meer monde die lofsang van die kerk op te wek en om die roubedryf van die wêreld vir ewig vas te lê. Kan u ook al Amen sê hierop? As u nog nie kan nie - hou dan vas aan die “Ja” uit God se mond en deur sy “Ja” sal ons amen moontlik word. Smeek om vergifnis om u vrees en kleingeloof en skrik ter wille van dinge wat vergaan en klem u in die geloof vas aan die Alfa en die Omega, die A tot Z, die Almagtige. En laat die sigbare tekens van brood en wyn u geloof versterk dat u aan Christus behoort deur wie die Alfa en Omega die Almagtige ons Vader geword het. En as Hy ons Vader is - hoekom sal ons bang wees vir Christus se wolkewa.

Amen.